Anne Frank: Po śmierci chcę żyć dalej

czwartek, 27.11.2014r.
Autor: napisał/a 27 artykułów.

C wikipedia Anne FrankDziennik Anne Frank to coś więcej niż tylko zwierzenia nastolatki ukrywającej się podczas II wojny światowej. To także zaskakujące dojrzałością uniwersalne zapiski o rodzinie, dojrzewaniu i złu drzemiącym w ludziach.

Podwójna Anne

Frank urodziła się w 1929 r. we Frankfurcie nad Menem. Jej rodzice, Otto i Edith, byli członkami gminy żydowskiej, jednak nie należeli do żarliwych wyznawców judaizmu. W ich domu obowiązywały tylko niektóre zwyczaje, a dzieci – Anne i, jej starsza o trzy lata siostra, Margot – były zachęcane do przyjaźni z rówieśnikami spoza żydowskiej gminy. Dom Franków był pełen książek, a rodzice wychowywali dziewczynki w dość liberalnym duchu. Być może właśnie dlatego Anne nie była nieśmiałą, zahukaną dziewczynką. Z prowadzonych przez nią od 13 roku życia zapisków wyłania się obraz pewnej siebie nastolatki, o której mówiono, że jest zuchwałą „flirciarą” o ciętym języku. Pisała o sobie, że istnieją w niej dwie osoby – jedna była tą „niedobrą”, do której wszyscy się przyzwyczaili, druga miała być „dobrą”, ale też wrażliwą i delikatną. Przed pokazaniem prawdziwego oblicza powstrzymywało ją dostrzegane przez nią zło w innych ludziach. Doświadczyła go po raz pierwszy, kiedy miała cztery lata. Po wygranych przez partię nazistowską wyborach w kraju wybuchały antyżydowskie zamieszki, a nowe władze inspirowały antysemicką nagonkę. Rodzina Franków, jak 30 000 innych niemieckich Żydów, zdecydowała się opuścić ojczyznę. Anne z rodzicami i siostrą zamieszkała w Amsterdamie.

C wikipedia dom Anne Frank

W ukryciu

W 1940 r. Niemcy zajęli Niderlandy i wprowadzili nowe regulacje prawne, dyskryminujące społeczność żydowską. Anne i Margot musiały zrezygnować z nauki w publicznej szkole. Od tej pory mogły przyjaźnić się tylko z żydowskimi dziećmi. Z okazji swoich 13 urodzin Anne otrzymała od ojca notes, w którym zaczęła prowadzić regularne zapiski. Dotyczyły one jej rodziny, codziennego życia pod okupacją oraz marzeń – chciała zostać aktorką. Uwielbiała oglądać filmy, ale od 1941 r. Żydów nie wpuszczano do kin. Kilka miesięcy po urodzinach dziewczynki Margot dostała nakaz pracy. Otto Frank zdecydował, że rodzina się ukryje, a o pomoc poproszą małżeństwo zaufanych Holendrów, Miep i Jana Giesów. Niedługo później do ich kryjówki dołączyła żydowska rodzina van Pelsów oraz dentysta Fritz Pfeffer.

1 2

Anne Frank: Po śmierci chcę żyć dalej
  • 0.00 / 5 5
0 ocen/y, 0.00 śr. ocen (0% punktów)

Komentarze Facebook:

Komentarze/y

Komentarze czasopisma:

Dodaj komentarz

Musisz się zalogować, aby móc dodać komentarz.