Camille Claudel

czwartek, 10.09.2015r.
Autor: napisał/a 17 artykułów.

Cammile Claudel miała 17 lat, kiedy wstąpiła do Akademii Colarossiego, dziewiętnastowiecznej szkoły artystycznej. Zaledwie dwa lata później poznała słynnego Auguste’a Rodina. Po krótkim czasie zostali kochankami i razem tworzyli swe rzeźby.

Historię młodej rzeźbiarki przedstawiła m.in. Anne Delbee w biografii Kobieta. Cammile Claudel.

Wcześnie odkryty talent

Cammile Claudel przyszła na świat 8 grudnia 1864 roku w Villeneuve-sur-Fére-en-Tardenois we Francji. Była najstarsza spośród trójki dzieci Claudelów. Jej młodszy brat, Paul, został znanym pisarzem i dyplomatą, a siostra Louise Jeanne grywała na fortepianie. Ich matka mocno wierzyła w zdolności najmłodszych pociech. Podziwiała zwłaszcza Paula, a do Cammile odnosiła się z jawną niechęcią. Matce nie podobało się, że jej nastoletnia córka pragnie zostać rzeźbiarką, spędzając całe dnie na lepieniu glinianych figurek. Sukienki i dłonie Cammile były więc wiecznie pobrudzone. W XIX wieku świat nie znał jeszcze kobiet – rzeźbiarzy, gdyż był to zawód zarezerwowany wyłącznie dla mężczyzn.

Ojciec za to uwielbiał Cammile. Dostrzegał jej talent i wspierał ją. Zabrał córkę w podróż do Paryża, gdzie przedstawił jej prace Alfredowi Boucherowi, rzeźbiarzowi i dyrektorowi Szkoły Sztuk Pięknych École des Beaux-Arts w Paryżu. Boucher od razu zachwycił się rzeźbami młodziutkiej dziewczyny i nakłonił Louisa – Prospera, by pozwolił córce kształcić się w Paryżu. Rok później, dzięki poparciu rzeźbiarza, Cammile została przyjęta do Académie Colarossi, jednej z zaledwie kilku szkół artystycznych otwartych dla kobiet.

Dwadzieścia cztery lata różnicy

W Akademii Cammile uczyła się pod okiem Bouchera, który regularnie odwiedzał swoją nieliczną grupę rzeźbiarek i doradzał im podczas tworzenia. Mimo to dziewczyna marzyła o dostaniu się do prawdziwej pracowni rzeźbiarskiej. Wiedziała jednak, że sama nie mogłaby tworzyć w towarzystwie mężczyzn. Wzięto by ją za modelkę albo „kobietę lekkich obyczajów” – jak stwierdziła autorka biografii Claudel.

W 1883 r. Alfred Boucher zdobył nagrodę Prix de Rome, dzięki czemu mógł wyjechać do Włoch w celu dalszego studiowania i kształcenia się. Poprosił więc Auguste’a Rodina – znanego ze swoich impresjonistycznych rzeźb – aby przejął jego lekcje w szkole. Jednocześnie powierzył mu opiekę nad Cammile. Boucher czuł, że  jego uczennica zostanie wielką rzeźbiarką.

W ten sposób doszło do spotkania zaledwie dziewiętnastoletniej rzeźbiarki i czterdziestotrzyletniego artysty. Od początku Rodin był zachwycony urodą Cammile, jej młodością i energią. Z czasem zaczął dostrzegać i doceniać ogromny talent młodej artystki. Zaprosił ją do grupy młodych, praktykujących rzeźbiarzy, którzy pracowali  razem z nim nad Wrotami Piekieł, a następnie przy Mieszczanach z Calais.

1 2

Camille Claudel
  • 0.00 / 5 5
0 ocen/y, 0.00 śr. ocen (0% punktów)

Komentarze Facebook:

Komentarze/y

Komentarze czasopisma:

Dodaj komentarz

Musisz się zalogować, aby móc dodać komentarz.