Dane – wszędzie dane… Pamięć fotograficzna

czwartek, 16.07.2015r.
Autor: napisał/a 32 artykułów.

9704Beznazwy3Wiele osób skarży się na swój „brak” pamięci. Są też tacy, dla których zapamiętywanie czegokolwiek nie jest trudnością. Wyobraźcie sobie sytuację, w której każda rzecz widziana przez was zostaje zapisana w mózgu jako zdjęcie. Jaki związek ma z tym pamięć fotograficzna?

Argentyński pisarz Jorgue Luis Borges w szkicu literackim pt. „Pamiętliwy Funes” opisywał człowieka, który posiada niecodzienną pamięć do szczegółów – jest mu trudno zrozumieć, że pies widziany z boku o godzinie 3:14 po południu jest określany tym samym słowem, co pies widziany od przodu parę chwil później.

Paradoks pamięci fotograficznej

Czy naprawdę warto pamiętać dosłownie wszystko? Po dłuższym czasie umiejętność tego typu przeszkadza osobie, która ją posiada. Ludzie mają to do siebie, że najczęściej zachowują szczegółowe informacje w pamięci przez wymagającą wysiłku naukę. Wynika to z faktu, w jaki sposób jest zaprojektowany ludzki mózg – jego naczelne zadanie to blokowanie większości napływających z zewnątrz danych, powodując, że pozostają on niezauważone, a w efekcie pamięć ich nie rejestruje. Jak piszą psycholodzy Allen D. Bragdon i David Gamon w książce „Kiedy mózg pracuje inaczej”, zapamiętywanie bez świadomego wysiłku następuje wówczas, gdy łączy się z silnym czynnikiem emocjonalnym, związanym na przykład z przetrwaniem. Można to przedstawić na prostym przykładzie – wyobraź sobie, że na twój adres internetowy (e-mail) co dziesięć sekund przychodzi nowa wiadomość, co więcej, nieustannie musisz to odczytywać i zapisywać na twardym dysku i nie ma znaczenia, jak ważna jest ta wiadomość. Na dłuższą metę każdy „dobry” komputer bądź umysł, nieważne jak bardzo bystry, zostałby przytłoczony nadmiarem informacji. Ciekawy przypadek osoby z pamięcią fotograficzną opisuje rosyjski neurolog Aleksandr. R. Łuria. Przedstawia on człowieka, S.W. Szereszewskiego, który miał tzw. genialną pamięć – dotyczyła ona pamięci wzrokowej, a jej niezwykłość polegała na tym, że zapamiętanie zestawu pięćdziesięciu cyfr zajmowało mu niecałe trzy minuty. Co więcej, potrafił on później w dowolnym momencie przywołać ten zestaw w głowie, podobnie jak wiele innych, które zapamiętywał zawodowo, prowadząc pokazy mnemotechniczne.

1 2

Dane – wszędzie dane… Pamięć fotograficzna
  • 0.00 / 5 5
0 ocen/y, 0.00 śr. ocen (0% punktów)

Komentarze Facebook:

Komentarze/y

Komentarze czasopisma:

Dodaj komentarz

Musisz się zalogować, aby móc dodać komentarz.