Od kina niemego do dźwiękowego

czwartek, 07.05.2015r.
Autor: napisał/a 17 artykułów.

Charlie_ChaplinZa datę narodzin kinematografii zwykło się uważać 28 grudnia 1895 roku, kiedy to w podziemiach paryskiej kawiarni Grand Café przy Boulevard des Capucines 14 odbył się pierwszy płatny pokaz filmów braci Lumière, Auguste’a i Louis’a. To oczywiście tylko data umowna, bowiem już wcześniej inni wynalazcy prezentowali na publicznych pokazach „żywe fotografie”, uruchamiane przy pomocy różnego typu wynalazków.

Kinetoskop, mutoskop, bioskop, kinematograf…

W roku 1891 jeden z najsłynniejszych wynalazców, Thomas Edison opatentował urządzenie, które zbudował szkocki wynalazca Wiliam Dickson. Wynalazek, nazwany kinetoskopem, służył do wyświetlania ruchomych obrazów i był przeznaczony dla jednego widza. W kwietniu 1894 r. w nowojorskim salonie Kinetoscope parlor miał miejsce pierwszy komercyjny pokaz filmów. Wspomniane urządzenie działało po wrzuceniu monety, a w jego wnętrzu, pod zamontowanym w pokrywie okularem, przesuwała się taśma filmowa.

Trzy lata później kolejny amerykański wynalazca, Herman Casler, zaprojektował mutoskop. Podobnie jak kinetoskop Thomasa Edisona, mutoskop nie wyświetlał obrazu na ekranie i umożliwiał oglądanie filmu tylko jednej osobie naraz. Mutoskop miał jednak inną zasadę działania. Kolejne klatki filmu były drukowane na oddzielnych, elastycznych kartach zamontowanych w obracającym się cylindrze, a urządzenie napinające karty zwalniało je przed oknem wizjera, przez który można było obserwować szybko zmieniające się i zlewające w jeden ciąg obrazy.

Kinetoskop i mutoskop były urządzeniami należącymi do techniki peep-show, polegającej na oglądaniu obrazów, obiektów oraz osób przez mały otwór lub szkło powiększające. Urządzenia peep-show nie gwarantowały wystarczających dochodów. Konieczne było stworzenie metody projekcji obrazów na ekran oglądany jednocześnie przez wielu widzów.

Pierwszy projektor – bioskop – służący do wyświetlania filmów stworzyli niemieccy bracia Skladanowsky, Max i Emil. Wynalazek został po raz pierwszy użyty pierwszego listopada 1895 roku w berlińskim Ogrodzie Zimowym. Projekcja obrazów składała się z krótkich etiud filmowych, trwających łącznie około 15 minut.

Potem nastał czas kinematografu braci Lumière, francuskich wynalazców.

W grudniu 1895 Lumière’owie urządzili pierwszy publiczny płatny pokaz we Francji, na którym zaprezentowali dziesięć jednominutowych filmów, m. in.: „Wyjście robotników z fabryki” oraz „Wjazd pociągu na stację w La Ciotat”.

Institut_Lumicre_-_CINEMATOGRAPHE_CameraPoczątki kina

Jak można przeczytać w „Historii kina”, opracowanej pod redakcją Andrzeja Kołodyńskiego i Konrada Zarębskiego, w 1896 roku, a także w latach następnych, widzowie nie oglądali jednego filmu, tylko program złożony z kilku lub kilkunastu obrazów, tzw. ruchomych fotografii, nazywanych przez widzów żywymi fotografiami. Chodzono więc nie „na film”, a na „pokaz żywych fotografii”, a później „do kinematografu”. Obrazy zlewały się ze sobą, ponieważ były oglądane bez żadnej przerwy, często bez tytułu zapowiadającego zmianę zdjęcia. Chaotyczny układ programu i nagromadzenie niepowiązanych obrazów okazały się jednak fascynujące dla widzów. Nie tylko dlatego, że przedstawiały rzeczy prawdziwe, ale pokazywały też to, co najbardziej pasjonowało ludzi u schyłku XIX wieku: dalekie kraje, egzotyczne lądy, wynalazki, widoki metropolii.

1 2

Od kina niemego do dźwiękowego
  • 0.00 / 5 5
0 ocen/y, 0.00 śr. ocen (0% punktów)

Komentarze Facebook:

Komentarze/y

Komentarze czasopisma:

Dodaj komentarz

Musisz się zalogować, aby móc dodać komentarz.