Wszystko o klonowaniu

czwartek, 19.03.2015r.
Autor: napisał/a 13 artykułów.

klonowanie1n.tKlonowanie to w Polsce nadal kontrowersyjny temat. Proces przynosi jednak bardzo duże korzyści inżynierii genetycznej, biotechnologii, genetyce i medycynie. Na czym polega?

Co to jest klonowanie?

Terminem tym określa się proces otrzymywania identycznych – pod względem DNA – organizmów, komórek lub samych cząsteczek kwasu deoksyrybonukleinowego. Organizm lub komórkę powstałe w procesie klonowania i posiadające identyczny genom jak swój prekursor nazywa się klonami. Metody klonowania mogą opierać się na dwóch rodzajach komórek, podzielonych ze względu na ich poziom zróżnicowania. Pierwsza grupa to komórki zarodkowe znajdujące się w fazie przed różnicowaniem. Istnieją cztery metody wykorzystujące ten rodzaj komórek: izolacja blastomerów (komórek potomnych zygoty), dzielenie zarodków w stadium moruli lub blastocysty, reagregacja blastomerów i transfer jąder komórek zarodkowych. Druga grupa to komórki somatyczne, czyli w pełni dojrzałe komórki ciała (metoda transferu jąder komórkowych do ennukleowanej komórki jajowej). Biorąc pod uwagę wykorzystanie klonowania w medycynie, farmacji czy np. hodowli zwierząt, lepsze rezultaty uzyskuje się dzięki wykorzystaniu DNA dorosłych organizmów. Bardzo ważne jest określenie pożądanych cech genotypowych klonów, które chce się uzyskać. Analiza pod tym kątem wymaga czasu i często się nie opłaca.

Metody klonowania

Wyróżnia się następujące techniki klonowania. Pierwsza z nich to izolacja blastomerów, która wykorzystuje komórki zarodkowe. Jest to metoda mało skuteczna i wykorzystywana w celach wyłącznie laboratoryjnych, choć stosunkowo prosta. Polega na wyizolowaniu zarodka tuż po pierwszym, drugim lub trzecim podziale mitotycznym od momentu powstania dojrzałej zygoty. Kolejnym krokiem w tej technice jest usunięcie tzw. osłonki przejrzystej, która otacza powstałe po podziałach komórki. W zależności od etapu, osłonek może być dwie, cztery lub osiem. Komórki te umieszcza się następnie w roztworze umożliwiającym ich rozdzielenie. Hodowane są one in vitro (oczywiście osobno) do momentu uzyskania stadium moruli lub blastocysty (u ssaków), a następnie umieszcza się je w macicy. Drugą metodą opartą na niezróżnicowanych komórkach jest dzielenie zarodków. Technika polega na podziale mechanicznym zarodka, blastocysty lub moruli na dwie części, które są dalej hodowane in vitro i po krótkim czasie wszczepiane do macicy samicy biorcy. Wadą tej metody jest mała ilość uzyskanych zarodków – maksymalnie dwa. Trzecia metoda to tzw. klonowanie chimerowe. Chimera to określenie odnoszące się do organizmów wielokomórkowych, u których niektóre tkanki lub narządy zbudowane są z komórek innego osobnika (posiadają odmienny genom).

1 2

Wszystko o klonowaniu
  • 0.00 / 5 5
0 ocen/y, 0.00 śr. ocen (0% punktów)

Komentarze Facebook:

Komentarze/y

Komentarze czasopisma:

Dodaj komentarz

Musisz się zalogować, aby móc dodać komentarz.