Konformistą być albo nie być – oto jest pytanie

czwartek, 20.02.2014r.
Autor: napisał/a 28 artykułów.

slajderKonformizm pochodzi od łacińskiego wyrazu conformo i oznacza ‘nadawać kształt’. Jan Strelau, wybitny polski psycholog, twórca Regulacyjnej Teorii Temperamentu, zdefiniował to pojęcie jako: dostosowywanie przez ludzi swoich postaw, przekonań i zachowań do norm społecznych przyjętych w grupie. Konformizm polega zatem na uleganiu presji społecznej i podporządkowaniu się regułom obowiązującym w danej społeczności. Natomiast ludzie, którzy wolą podążać swoją drogą, nazywani są nonkonformistami. Która postawa jest korzystniejsza w miejscu pracy? Lepiej pozostawać osobą niezależną czy zachowywać się dokładnie tak samo jak współpracownicy i przełożeni?

Zjawisko konformizmu od dawna interesowało socjologów oraz psychologów. Badaczy ciekawił sam mechanizm podporządkowania się naciskom zewnętrznym i upodobnienia własnego zachowania czy sposobu myślenia do postępowania większości. Fakt, że grupa ma dużą siłę oddziaływania, znają już nawet przedszkolaki. Dzieci, które nie chcą się bawić w lubiane przez wszystkich gry, są odrzucane i nieakceptowane.

Można wyróżnić dwa rodzaje konformizmu: normatywny oraz informacyjny. Ten pierwszy ma miejsce wtedy, gdy osoba, która ulega presji społecznej, pragnie być lubiana i akceptowana przez innych. Natomiast typ informacyjny występuje, gdy jednostka nie ma wystarczających informacji, aby sama podjąć decyzję i poddaje się opinii większości. Przykładem może być sytuacja, w której wyborca, nie znając programu polityków, głosuje na tego kandydata, który cieszy się największym uznaniem społecznym.

Najbardziej znany eksperyment, obrazujący siłę konformizmu, przeprowadził Solomon Asch, amerykański psycholog, który przyczynił się do powstania psychologii społecznej. Badanie polegało na tym, iż ochotników podzielono na kilka ośmioosobowych zespołów. W każdej grupie siedem osób zostało podstawionych, a tylko jedna była właściwym badanym. Uczestnicy eksperymentu mieli wskazać, który z odcinków porównawczych: A, B lub C był najbardziej podobny do odcinka wzorcowego X. Badani wypowiadali swoje opinie na głos. Siedem podstawionych osób wskazywało odcinek C, który był błędny. Właściwy badany, odpowiadający jako ostatni, w 76 proc. wskazywał również odcinek C.

1 2 3

Konformistą być albo nie być – oto jest pytanie
  • 5.00 / 5 5
3 ocen/y, 5.00 śr. ocen (97% punktów)

Komentarze Facebook:

Komentarze/y

Komentarze czasopisma:

Dodaj komentarz

Musisz się zalogować, aby móc dodać komentarz.