Nierówność nierównością pogania…

czwartek, 10.09.2015r.
Autor: napisał/a 9 artykułów.

mobbing1c.mNormalną reakcją jest, że kiedy człowiek czegoś nie rozumie, wzbudza w nim to nieokreślony strach. Ten sam w sobie nie jest zły – wyostrza zmysły i pobudza czujność, ale jednocześnie ogranicza możliwość logicznej argumentacji. Tym samym warto starać się zrozumieć i rozróżniać zjawiska takie jak mobbing i dyskryminacja w miejscu pracy. Tylko wtedy człowiek może się bronić i dochodzić swoich praw w należyty sposób.

Pojęcia związane z nierównym traktowaniem z pozoru wydają się podobne, co sprawia, że są często mylone. Wynika to z ciągle małej znajomości tematu dyskryminacji i mobbingu. O trudności w rozróżnieniu omawianych zjawisk świadczy orzecznictwo sądowe, w którym mnogość interpretacji zdaje się nie mieć końca. Czym zatem jest mobbing? Jakie ma punkty zbieżne i rozbieżne z dyskryminacją?

Do określenia zjawiska mobbingu w pracy używane są różne terminy: w Wielkiej Brytanii stosuje się pojęcie bullying, a słowo mobbing preferowane jest w Skandynawii i krajach germańskich. Często te terminy używane są zamiennie. W Polsce najczęściej używa się terminu mobbing, ponieważ jest to termin ustawowy – zdefiniowany w Kodeksie Pracy.

Zachowania o charakterze mobbingu w miejscu pracy obejmują: nękanie, znieważanie słowne czy alienowanie. Mobbing charakteryzuje się regularnością, nie uznaje się za nie działania jednorazowego. To proces, który wraz z upływem czasu zwiększa intensywność swojego oddziaływania na pracownika i staje się dla niego coraz bardziej uciążliwy. Profesor Heinz Leymann, szwedzki lekarz i psycholog, który jako pierwszy użył pojęcia mobbing w kontekście terroru psychicznego, definiuje to zjawisko jako działania przeciwko jednostce. Sprecyzował także, co rozumie przez regularność działań mobbingowych (przynajmniej raz w tygodniu) oraz czas trwania tego procederu (minimum sześć miesięcy). Mobbing opisywany jest także jako systematyczna i umyślna przemoc w postaci ataków werbalnych i behawioralnych.

Kwestionowaną cechą mobbingu jest jego powtarzalność. Badacze podnoszą głos odnośnie kwestii pomijania pojedynczych aktów niepożądanego zachowania ze strony współpracowników. Uważa się, że taka charakterystyka zjawiska mobbingu może pobłażać jednorazowym aktom takiego zachowania. Psychologowie stawiają też pytanie, jak długo musi trwać ten negatywny proces, żeby nazwać go mobbingiem. Odnoszą się tu do norm etycznych, dotyczących tolerowania takiego zjawiska. Inni badacze twierdzą, że jednorazowe działanie to z pozoru nic takiego, nic nie znacząca uszczypliwość. Dopiero cała seria, powtarzalność w czasie, wywołuje u pracownika negatywne skutki psychofizyczne, takie jak: zaburzenia snu, stany zapalne żołądka, napięcie mięśniowe, depresyjność, pobudliwość nerwowa czy zaburzenia koncentracji.

Zgodnie z literą polskiego prawa za mobbing uznawane jest długotrwałe nękanie, zastraszanie mające na celu poniżyć i naruszyć godność pracownika. Działania mobbingowe wywołują zaniżoną ocenę przydatności zawodowej oraz odseparowanie od grupy współpracowników.

Ustawodawca odrębnie uregulował pojęcia związane ze zjawiskiem dyskryminacji i mobbingu, co na pierwszy rzut oka wskazuje, że te dwa zjawiska nie mogą być tym samym. Dyskryminacja i mobbing wydają się tożsame, jednak takie nie są.

1 2

Nierówność nierównością pogania…
  • 0.00 / 5 5
0 ocen/y, 0.00 śr. ocen (0% punktów)

Komentarze Facebook:

Komentarze/y

Komentarze czasopisma:

Dodaj komentarz

Musisz się zalogować, aby móc dodać komentarz.