Niewidzialność to nie fikcja

czwartek, 05.03.2015r.
Autor: napisał/a 12 artykułów.

niewidzialnosc2m.wPrace naukowe nad metodą skutecznego maskowania trwają już od kilkudziesięciu lat i jak na razie są na bardzo wczesnym etapie. Jednak dzięki odkryciu naukowców z Singapuru badania mogą nabrać tempa. Uczeni opracowali promień niewidzialności, który nazwali promieniem ciemności. Jest to laser zbudowany ze specjalnych soczewek rozpraszających odbijane światło przez przedmiot. Jak działa? Kiedy wyznaczony poziom rozproszenia zostanie osiągnięty, wtedy dany obiekt całkowicie znika – widać wyłącznie zamazane promienie świetlne wokół niewidzialnego przedmiotu.

Z perspektywy fizyki – jak to działa?

Rok 2014. Fizycy i inni naukowcy zbliżają się wielkimi krokami do opracowania niewidzialnych materiałów, znikających przedmiotów, strojów maskujących czy prawdziwych czapek niewidek. Pierwsze materiały – nazwane metamateriałami – już powstały dzięki wykorzystaniu właściwości światła. Cały proces niewidzialności związany jest ze światłem, czyli – jak podaje definicja naukowa – pewnym rodzajem promieniowania elektromagnetycznego, które rozchodzi się w przestrzeni i charakteryzuje się określoną długością fal, zwaną częstotliwością. Promieniowanie elektromagnetyczne dzielone jest ze względu na długość fal. To o najdłuższej częstotliwości nazywane jest promieniowaniem radiowym, natomiast to o najkrótszej – kosmicznym. Pośrodku wszystkich promieni i mikrofal znajduje się światło widzialne, które zalicza się do tej części promieniowania elektromagnetycznego, odbieranej przez ludzkie oko. Światło to jest rodzajem fali, którą w odpowiedni i kontrolowany sposób można załamać i zniekształcić dla otrzymania oczekiwanego efektu.

Wynalazki a ich zastosowanie

Proponowany przez singapurskich fizyków promień ciemności bazuje na zjawisku ogniskowania światła i obrazie widzianym przez ludzkie oko. Główną zaletą stworzonego promienia jest zmiana rozdzielczości widzianego przez ludzi obrazu, dokonującej się za pomocą lasera ze specjalnymi soczewkami do rozmazania światła odbijającego się od danego przedmiotu. Przy prawidłowym zminimalizowaniu ostrości przedmiotu, może stać się on całkowicie niewidoczny dla obserwatora.

1 2

Niewidzialność to nie fikcja
  • 5.00 / 5 5
1 ocena, 5.00 śr. ocen (95% punktów)

Komentarze Facebook:

Komentarze/y

Komentarze czasopisma:

Dodaj komentarz

Musisz się zalogować, aby móc dodać komentarz.