Pochód pustyni

czwartek, 22.10.2015r.
Autor: napisał/a 28 artykułów.

Pochód-pustyni_2_MCJeśli nanieść na mapę świata wszystkie pustynie, tereny suche i półsuche, łatwo zauważyć, jak wielką powierzchnię one zajmują. Znajdują się na wszystkich kontynentach, i o ile pustyń nie jest dużo, o tyle obszary suche i półsuche są znacznie bardziej rozległe. Z czym się to wiąże?

Zgonie z Encyklopedią Powszechną PWN pustynia jest terenem pozbawionym zwartej szaty roślinnej z powodu suchości klimatu, gdzie roczna suma opadów nie przekracza 150 mm. Granice pustyni zazwyczaj są nieostre. W centrum pozostaje ona całkiem sucha, otaczają ją zaś obszary półsuche. Ze względu na duże wahania wysokości opadów linia graniczna ulega znacznym przesunięciom z roku na rok.

Obszary półsuche – punkt wyjścia dla rozszerzającej się pustyni

Granice obszarów półsuchych są tak samo trudne do ustalenia, jak granice pustyni, i tak samo płynne – z roku na rok się zmieniają. Średnia roczna suma opadów dla tych terenów waha się od 400 do 500 mm. W miarę wzrostu wysokości opadów zbiorowiska trawiaste stają się coraz bujniejsze i nie ma żadnej ostrej granicy pomiędzy obszarami półsuchymi a bardziej wilgotnymi. Dla przykładu na

Sahelu na południe od Sahary, w północno-wschodniej Brazylii czy też w Meksyku roślinność obszarów półsuchych przechodzi niepostrzeżenie w znacznie wilgotniejsze obszary sawann. Z tego względu szacowanie powierzchni o różnym stopniu suchości ma jedynie orientacyjny charakter.

Opady na obszarach półsuchych są skąpe, a ich rozkład w ciągu roku bywa różnorodny, z tym że przeważnie występuje krótka, wyraźnie wyodrębniona pora wilgotna i znacznie dłuższa pora sucha. Parę tygodni, a czasem nawet kilkanaście dni po ostatnich deszczach, gleba wysycha, kruszy się i pyli. Słońce wypala roślinność, a krajobraz zaczyna przypominać pustynię. Wysychają także rzeki i jeziora, jedynie najpotężniejsze z nich, płynące z bardziej wilgotnych terenów opierają się suszy, np. Nil, Senegal, Niger, Tygrys i Eufrat, Kolorado.

Wpływ człowieka

Przyczyny i rozmiary pustynnienia są w geografii sporne. Nie przebiega ono wszędzie z jednakową prędkością i intensywnością. Niejednokrotnie w głębi terenów półsuchych dziesiątki lub setki kilometrów od najbliższych pól wydmowych, powstają szybko rozrastające się tzw. wyspy pustyni. Szybkie tempo tych procesów każe doszukiwać się ich przyczyn w działalności człowieka. Największy wpływ na pustynnienie ma bez wątpienia wypas zwierząt hodowlanych przez pasterzy, prowadzących koczowniczy tryb życia, co prowadzi do wielkich zniszczeń szaty roślinnej. Już na początku XIX wieku koczowników uznano za winnych postępującego rozszerzania się pustyń. Mieli oni wyniszczać roślinność stepów i lasów górskich, gdzie znajdowały się źródła licznych rzek.

1 2

Pochód pustyni
  • 0.00 / 5 5
0 ocen/y, 0.00 śr. ocen (0% punktów)

Komentarze Facebook:

Komentarze/y

Komentarze czasopisma:

Dodaj komentarz

Musisz się zalogować, aby móc dodać komentarz.