Pogańskie korzenie Wielkanocy

czwartek, 17.04.2014r.
Autor: napisał/a 20 artykułów.

3Przedstawiciele Kościoła katolickiego długo próbowali tłumaczyć łudząco podobne do tradycji chrześcijańskiej obrządki pogan jako dzieło szatana. Współcześni antropolodzy interpretują te podobieństwa jako kompromis, na który poszły niegdyś władze kościelne, aby pokonać konkurencyjne kulty. Najczęściej uważają jednak, że analogie wynikają ze zbliżonego do siebie rozumowania niezależnych umysłów ludzkich.

Magia, religia i nauka

James George Frazer, słynny antropolog, wskazuje na trzy etapy ewolucji duchowej, które przeszedł człowiek w ciągu tysięcy lat. Pierwszym z nich była epoka magii – wierzono, że światem rządzą magiczne siły przyrody i tylko czarownicy mogą nad nimi zapanować. Jednak z czasem pojawiało się inne postrzeganie świata, ponieważ człowiek uświadomił sobie, że tak naprawdę nie panuje nad przyrodą. A skoro on sam w żadnym stopniu nie może wpłynąć na otoczenie, to z pewnością musi istnieć jakaś istota wyższa od niego – bóstwo, które takową moc posiada. Rozpoczął się długi proces wypierania zaklęć i zabobonów wierzeniami religijnymi.

Człowiek współczesny wkroczył w kolejny okres w dziejach ludzkości, w którym potrafi zapanować nad światem jak nigdy wcześniej – stworzył samolot, poleciał w kosmos i przeszczepił narządy. Wiara w naukę coraz częściej zastępuje dziś wiarę we wszechmocnego Boga-stworzyciela, podobnie jak religia systematycznie podważała niegdyś moc magicznych zaklęć. Granice tych okresów są jednak płynne i nigdy nie oznaczają całkowitego wyparcia dotychczasowego światopoglądu, a raczej jego przekształcenie i zaadaptowanie do nowych warunków. Przykładem mogą być obchodzone przez współczesnych chrześcijan święta kościelne, których korzenie możemy odnaleźć jeszcze w pradawnych obyczajach pogan.

Podobne daty

U schyłku starożytności wielu pogańskich bogów cieszyło się ogromną popularnością, stanowiąc konkurencję dla rodzącego się dopiero w pierwszej połowie I wieku chrześcijaństwa. Przypuszcza się, że władze kościelne celowo dostosowywały daty świąt chrześcijańskich do dat popularnych wówczas świąt pogańskich, by odciągnąć ludzi od dotychczasowych kultów i zdobyć wyznawców. Dzień św. Jana Chrzciciela zajął miejsce wcześniejszego święta letniego przesilenia, Wniebowzięcie NMP zastąpiło starsze święto Diany – rzymskiej bogini łowów, a Dzień Zaduszny wyrósł z pogańskiego święta umarłych. Prawdopodobnie nie inaczej było w przypadku daty Wielkanocy. Według historyka Kościoła Louisa Duchesne data śmierci Chrystusa została ustalona tak, aby harmonizowała ze starszym świętem wiosennego zrównania, powszechnie uchodzącym za dzień stworzenia świata. To właśnie w tym dniu, tj. dwudziestego piątego marca, obchodzono śmierć i zmartwychwstanie boga Attisa, kiedy to śpiący przez całą zimę bóg roślinności przez swoje zmartwychwstanie przywracał do życia naturę. Zwyczaju tego przestrzegano we Frygii, Kapadocji, Galii, a w okresie panowania cesarza Klaudiusza rozpowszechnił się on w antycznym Rzymie. Zgodnie ze starożytną tradycją chrześcijańską ukrzyżowanie Chrystusa również obchodzono tego dnia, niezależnie od fazy księżyca.

1 2

Pogańskie korzenie Wielkanocy
  • 0.00 / 5 5
0 ocen/y, 0.00 śr. ocen (0% punktów)

Komentarze Facebook:

Komentarze/y

Komentarze czasopisma:

Dodaj komentarz

Musisz się zalogować, aby móc dodać komentarz.