Pracoholizm – nieszkodliwe uzależnienie?

czwartek, 23.01.2014r.
Autor: napisał/a 28 artykułów.

aaaPraca zawodowa jest istotną wartością dla naszego społeczeństwa. Według badań przeprowadzonych w sierpniu 2013 r. przez Centrum Badania Opinii Społecznej, uplasowała się na czwartym miejscu w hierarchii wartości Polaków. Wykonywany zawód i zajmowane stanowisko często przesądzają o pozycji społecznej. Chociaż praca pozwala na zdobycie szacunku i nierzadko stanowi sens życia, to trzeba liczyć się z jej negatywnymi konsekwencjami. Jednym z nich jest pracoholizm, który potocznie kojarzony jest z „wyrabianiem nadgodzin”. W rzeczywistości pracoholicy to osoby uzależnione, które powinny poddać się terapii. Jak można rozpoznać objawy pracoholizmu, by pomóc jego ofiarom lub sobie samemu?

Pracoholizm po raz pierwszy został zdefiniowany przez Wanyne’a Oates’a w 1971 r. jako rodzaj uzależnienia psychicznego, objawiającego się samoistnym przymusem ciągłego wykonywania pracy i pełnienia obowiązków zawodowych. Autor koncepcji podkreślił, iż podstawą pracoholizmu jest zaburzenie równowagi między aktywnością zawodową a innymi sferami życia. Ze względu na pojmowanie pracy w kategoriach wartości, pracoholicy w przeciwieństwie do alkoholików, nie czują się zawstydzeni z powodu swojego uzależnienia. Nie ukrywają się, często demonstrują nadmiar obowiązków. Przez społeczeństwo odbierani są jako osoby zapracowane, zaangażowane oraz dbające o dobrobyt swojej rodziny. W rzeczywistości są to jednostki niezdolne do odpoczynku, przeciążające swoje zdrowie fizyczne i psychiczne.

Janet Spence i Ann Robbins w 1992 r. stworzyły pierwszą naukową definicję pracoholizmu oraz opracowały sylwetkę osoby uzależnionej od pracy. Według badaczek pracoholik odczuwa przymus pracy wynikający z wewnętrznej presji. Taka osoba ocenia się przez pryzmat odniesionych sukcesów zawodowych i stale z kimś rywalizuje. Jest to jednostka, która posiada niestabilny obraz własnego „ja” oraz często traci pewność siebie. By się dowartościować, przedkłada pracę nad odpoczynek. Wymagania, które stawia sobie i innym, są bezkompromisowe. Pracoholik jest osobą ograniczoną emocjonalnie. Chcąc sprawować władzę nad innymi, nieustannie dąży do uzyskania aprobaty. Porażki lub błędy traktuje jako niewybaczalne, a wpędzając się w poczucie winy, doprowadza do zwątpienia we własne możliwości.

1 2 3

Pracoholizm – nieszkodliwe uzależnienie?
  • 4.20 / 5 5
5 ocen/y, 4.20 śr. ocen (85% punktów)

Komentarze Facebook:

Komentarze/y

Komentarze czasopisma:

Dodaj komentarz

Musisz się zalogować, aby móc dodać komentarz.