Problem freonów i dziury ozonowej

czwartek, 17.07.2014r.
Autor: napisał/a 28 artykułów.

Earth_Day_FlagDziura w niebie

Człowiek eksploatując środowisko, w którym żyje, nieustannie je zmienia, niestety w większości przypadków są to zmiany niekorzystne i często nieodwracalne. Skutki zanieczyszczania lądów czy wód możemy dostrzec gołym okiem, ale konsekwencje zanieczyszczeń atmosfery trudno jest zaobserwować. Właśnie dlatego tak długo nie wiedziano o degradacji warstwy ozonowej.

Dziura ozonowa to ubytek ozonu w części stratosfery – zwanej ozonosferą – na skutek zanieczyszczania atmosfery gazami reagującymi z ozonem. Ozonosfera jest niezwykle ważna dla życia na naszym globie – choć ozon można znaleźć w całej atmosferze, to jego największa koncentracja występuje na wysokości około 25 km. O ile blisko nad powierzchnią Ziemi związek ten w większym stężeniu jest szkodliwy, to w stratosferze stanowi warstwę ochronną i swoistą tarczę chroniącą naszą planetę przed niebezpiecznym promieniowaniem ultrafioletowym (UV).

640px-Planetary_boundaries.svgDziurę ozonową po raz pierwszy odkryto w połowie lat 80. XX wieku nad Antarktydą. Później zaobserwowano ją również nad Arktyką. Naukowcy byli zszokowani tym zjawiskiem; zaczęto wówczas niepokoić się o zdrowie ludzi i o środowisko.

Jak powstaje rozrzedzenie ozonowe

Powstawanie dziury ozonowej jest związane z dostawaniem się, w wyniku działalności człowieka, do atmosfery różnych gazów, głównie freonów. To gazy nietoksyczne i niepalne, w związku z czym wykorzystywano je w produkcji aerozoli, lodówek, zamrażarek, gaśnic piankowych czy tworzyw sztucznych. Niestety freony są długowieczne i mogą przebywać w stratosferze nawet przez 150 lat. Jedna cząsteczka freonu może w tym czasie zniszczyć 100 tys. cząsteczek ozonu. Przy powierzchni Ziemi są one niemal obojętne chemicznie, niebezpieczne stają się dopiero w stratosferze, gdzie w wyniku działania promieniowania ultrafioletowego (UV) ulegają fotolizie, uwalniając atomy chloru. Chlor reaguje z cząsteczką ozonu, rozbijając ją. To nie koniec – w wyniku dalszych reakcji ulegają zniszczeniu kolejne cząsteczki ozonu, aż do wyczerpania się jego zasobów albo zaniku chloru wskutek przebiegu innych procesów chemicznych.

1 2

Problem freonów i dziury ozonowej
  • 0.00 / 5 5
0 ocen/y, 0.00 śr. ocen (0% punktów)

Komentarze Facebook:

Komentarze/y

Komentarze czasopisma:

Dodaj komentarz

Musisz się zalogować, aby móc dodać komentarz.