Rewolwer nie zawsze z melonikiem

czwartek, 06.11.2014r.
Autor: napisał/a 27 artykułów.

C Kino gangsterskie, wikipedia, Bonnie i ClydeKinomanom nie spodobał się elegancki dżentelmen z melonikiem w jednej dłoni i rewolwerem w drugiej. Hollywoodzcy reżyserzy zrezygnowali zatem z filmów o dandysach na rzecz produkcji o agresywnych mężczyznach. Silni, bezwzględni mafiosi rządzą w najbardziej amerykańskim z gatunków filmowych – w filmie gangsterskim.

Narodziny gatunku

Gangsterzy pojawiali się na ekranach kin już od pierwszej dekady XX w., jednak badacze historii Hollywood datują początki gatunku dopiero na przełom lat 20. i 30. W 1928 r. powstały Światła Nowego Jorku – film z nietypowym dla gangsterskich klasyków szczęśliwym zakończeniem i nieco sentymentalną fabułą. Nie treść była jednak istotna, a forma. Światła Nowego Jorku, jako jedna z pierwszych dźwiękowych produkcji, intrygowały widzów ze względu na niewykorzystywane wcześniej w filmach efekty: strzały, krzyki i pisk hamujących opon. Lata 1930–1932 to okres dalszego rozwoju gatunku. Do kanonu weszły takie produkcje, jak Mały Cezar, Wróg publiczny oraz Człowiek z blizną – pierwowzór filmu Briana De Palmy z 1983 roku. W latach 30. filmy gangsterskie miały cechy zarówno kina realistycznego, jak i dramatu społecznego. W historii Ameryki to okres obowiązywania restrykcyjnego prawa regulującego sprzedaż alkoholu. Gangsterzy szybko się wzbogacali, korzystając z oficjalnego zakazu dystrybucji napojów wysokoprocentowych. Mafiosi sprzedawali alkohol w szarej strefie, czerpiąc niebotyczne zyski. To właśnie wokół tego procederu oscylowały fabuły pierwszych gangsterskich filmów. Gatunek zaczął jednak ewoluować – przestał być wyłącznie świadectwem swoich czasów, a stał się metaforą kondycji społeczeństwa.


C Kino gangsterskie, wikipedia, NietykalniSympatyczni buntownicy

Jednym z pierwszych filmów wychodzących poza ramę klasycznego filmu gangsterskiego była oparta na faktach produkcja Bonnie i Clyde z 1967 roku. Scenarzyści przedstawili historię Bonnie Parker i Clyde’a Barrowa, którzy w okresie wielkiego kryzysu lat 30. XX w. napadali na banki. Rabowali cudze pieniądze, ale kierowali się specyficznym kodeksem – nigdy nie strzelali do zwykłych ludzi. Reżyser filmu, Arthur Penn, zrezygnował z faktograficznego przedstawienia wydarzeń. W jego ujęciu Bonnie i Clyde nie byli przestępcami, tylko sympatycznymi młodymi ludźmi, którym nie podobał się bezwzględny amerykański kapitalizm. Penn okazał się zresztą uważnym obserwatorem – wyczuł, że nadchodzą zmiany w obyczajowości, dzięki czemu film nabrał szczególnego kontekstu. Reżyser odważnie odświeżył konwencję kina gangsterskiego, wprowadzając do filmu nawet wątki komediowe.

Metafora Ameryki

Nie sposób pisać o kinie gangsterskim i nie wspomnieć o jego najwybitniejszym przykładzie – kultowym Ojcu chrzestnym z 1972 roku. Reżyser filmu, Francis Ford Coppola, wyznał w jednym z wywiadów, że chciał stworzyć obraz, w którym metaforą Ameryki stanie się mafia. Bohaterowie związani z rodziną Corleone to ludzie ani nie jednoznacznie dobrzy, ani nie jednoznacznie źli. Widz nie zawsze zgadza się z ich wyborami, ale trudno mu nie podziwiać ich przywiązania do tradycji, szacunku dla starszych i specyficznie rozumianego kodeksu moralnego.

1 2

Rewolwer nie zawsze z melonikiem
  • 0.00 / 5 5
0 ocen/y, 0.00 śr. ocen (0% punktów)

Komentarze Facebook:

Komentarze/y

Komentarze czasopisma:

Dodaj komentarz

Musisz się zalogować, aby móc dodać komentarz.