,,Stracone pokolenie’’ dawniej i dziś

czwartek, 08.05.2014r.
Autor: napisał/a 11 artykułów.

straconepokolenie2Straconym pokoleniem zwykło się nazywać dzisiejszych dwudziesto- i trzydziestolatków rozczarowanych polską rzeczywistością. Jednak geneza terminu sięga już I wojny światowej i dotyczy młodzieży, której przyszło wchodzić w dorosłość w skrajnie trudnych warunkach.

Przeglądając fora internetowe oraz śledząc doniesienia współczesnych mediów, można odnieść wrażenie, że żyjemy w świecie, gdzie nic nie jest zależne od nas, a o wszelkim życiowym powodzeniu decydują różnego rodzaju koneksje. Ponadto osobom, które wbrew skrajnie niekorzystnym warunkom osiągnęły sukces, przypisuje się automatycznie cechy negatywne, tłumaczące ich fenomen nieuczciwymi praktykami. Czy faktycznie jesteśmy straceni dla świata?

Geneza pojęcia

Do straconego pokolenia zaliczano młodych ludzi, urodzonych około roku 1898, którzy przeżyli koszmar I wojny światowej. Określenie pochodzi od angielskiego terminu „lost generation” i określa amerykańskich pisarzy, których młodość upłynęła na walkach w Europie w latach 1914–1918. Po zakończeniu wojny młodzi twórcy powrócili do rodzinnych domów, nie mogli jednak znaleźć dla siebie miejsca. Nastąpiła istotna zmiana w postrzeganiu rozwoju świata, który miał dążyć „ku lepszemu’’. Zrozumiano, że rozwój nauki i technologii nie zapewni ludzkości szczęścia i lepszej przyszłości. Odpowiednikiem amerykańskiego straconego pokolenia w historii Polski jest tzw. pokolenie Kolumbów – pisarzy i poetów, których młodość przypadła na lata II wojny światowej, co odcisnęło piętno zarówno na postawie życiowej, jak i twórczości artystów.

Stracone pokolenie dziś

Obecnie terminem tym coraz częściej określa się dzisiejszych dwudziesto- i trzydziestolatków. Często są to osoby rozczarowane sytuacją w kraju oraz brakiem perspektyw. Ubiegłoroczny raport Fundacji „Energia dla Europy” pt. „2 mld. Sposób na bezrobocie’’ podjął próbę odpowiedzi na pytanie: jak wydać fundusze europejskie przeznaczone dla młodych? Część badań została przeprowadzona przez CBOS na postawie wywiadów z osobami w wieku 18–25 lat w czterech polskich miastach. To co usłyszeli przedstawiciele instytucji nie napawa optymizmem. Młodzi ludzie nie widzą dla siebie perspektyw, możliwości wyrwania się z kręgu prac dorywczych, wyprowadzenia się od rodziców. Mają poczucie bezsensu zdobywania wyższego wykształcenia. Nie wierzą, że coś dobrego może ich w Polsce jeszcze spotkać. Mają ponadto poczucie, że zostali oszukani przez rodziców, którzy niejednokrotnie przekonywali ich, że zdobycie dyplomu uczelni stanowi furtkę do dobrze płatnej pracy i szansy na awans. Co ciekawe, młodzież również potrafi zdobyć się na krytykę wobec siebie. Jak sama przyznaje, niewiele po studiach umie, a nabyta wiedza nie sprawdza się na rynku pracy. Młodzi ludzie dostrzegają również obciążenia nakładane na przedsiębiorców, którzy nie chcą zatrudniać pracowników bez jakiegokolwiek doświadczenia.

1 2

,,Stracone pokolenie’’ dawniej i dziś
  • 0.00 / 5 5
0 ocen/y, 0.00 śr. ocen (0% punktów)

Komentarze Facebook:

Komentarze/y

Komentarze czasopisma:

Dodaj komentarz

Musisz się zalogować, aby móc dodać komentarz.