„Na świecie znowu, ale nie dla świata”, czyli o istnieniu demonów i upiorów

czwartek, 08.01.2015r.
Autor: napisał/a 43 artykułów.

640px-David_Teniers_d._J._007Świat realny, chociaż zupełnie odmienny od fantastycznego, pojawiającego się w baśniach, mitach i legendach, tak jak on pełen jest tajemnic. I chociaż dzisiaj ludzie potrafią naukowo wyjaśnić niemal wszystko, to jednak nadal wielokrotnie obecny jest prastary lęk przed nieznanym.

Demoniczna Europa Południowa

Żaden inny element religijny nie został nigdy tak rozbudowany jak demonologia. Człowiek żyjący 200 lat temu narażony był na te same działania przyrody i zjawiska, co mieszkaniec Europy starożytnej. Niewielki stopień poznania otaczającego świata sprawił, że ludzie zaczęli upatrywać w wielu rzeczach sił nadprzyrodzonych. W ten sposób swój długi żywot rozpoczęło wiele potworów i demonów, zamieszkujących przez setki lat każde miejsce na ziemi.

Jako jedni z pierwszych styczność z potworami mieli Grecy. Gdy mityczny król Itaki, Odys, wracał do domu po 10-letniej wojnie trojańskiej, podczas jednej z przygód natrafił na wyspę zamieszkałą przez syreny. Były to córki bożka Acheloosa i Melpomeny (jednej z muz). Według mitologii greckiej zostały one przemienione przez Hadesa w pół kobiety, pół ptaki (później pół ryby). Demoniczny charakter syren, zgubny dla każdego, kto trafił w ich pobliże, polegał na zaczarowanym śpiewie, którym wabiły nieostrożnych żeglarzy, by ich zabić, a statki ograbić z kosztowności.

Przenosząc się z mitycznej Hellady na zachód, natrafić można na bruxę, wampirzycę rodem z Portugalii, w krajach hiszpańskojęzycznych znaną jako bruja. Andrzej Sapkowski w książce Rękopis znaleziony w smoczej jaskini. Kompendium wiedzy o literaturze fantasy podaje, że bruxą staje się kobieta, która za życia zajmowała się czarami i to dzięki nim przemieniła się w demona. Mimo tego – według Sapkowskiego – za dnia jest normalną kobietą, mogącą mieć własną rodzinę, gdyż dopiero nocą bruxa zmienia się w upiornego ptaka wysysającego krew. Portugalska wampirzyca jest doskonałą personifikacją strachu przed sztuką tajemną, czyli magią, przez setki lat uznawaną za jedno z głównych narzędzi działań diabła.

640px-Nachtmahr_(Abildgaard)Upiorna Europa Zachodnia

Mimo oddalenia od Europy kontynentalnej upiory dotarły także na Wyspy Brytyjskie i do Irlandii, gdzie swoją ojczyznę odnalazła upiorzyca zwiastująca śmierć – banshee. Pod tą nazwą kryje się starucha o długich, powiewających na wietrze włosach, ubrana w obdartą suknię. Przeciągły, rozdzierający krzyk przypominający wycie był niechybną informacją, że gdzieś w okolicy znajduje się banshee i zwiastuje komuś bardzo szybkie odejście z tego świata. Najbardziej znany przypadek został opisany przez Sapkowskiego w Rękopisie znalezionym w smoczej jaskini. Podaje on historię z 1742 roku, kiedy widziano banshee piorącą 30 zakrwawionych koszul nad jeziorem Loch Slin. Niedługo po tym zawalił się pobliski kościół, uśmiercając 30 uczestników mszy.

1 2

„Na świecie znowu, ale nie dla świata”, czyli o istnieniu demonów i upiorów
  • 0.00 / 5 5
0 ocen/y, 0.00 śr. ocen (0% punktów)

Komentarze Facebook:

Komentarze/y

Komentarze czasopisma:

Dodaj komentarz

Musisz się zalogować, aby móc dodać komentarz.