Synestezja – kiedy muzyka smakuje jak żelki

czwartek, 29.10.2015r.
Autor: napisał/a 6 artykułów.

Synezja_2_MCPierwszy raz synestezja została opisana pod koniec XIX wieku przez angielskiego lekarza Francisa Galtona, który opowiadał o słyszeniu barw i kolorowym widzeniu słów. Środowisko naukowe uznało, że przedstawiane objawy są efektem działania narkotyków. Jest to poniekąd prawda, gdyż podobne wizje można wywołać przy pomocy LSD, są jednak ludzie, którzy przez całe życie wielozmysłowo odbierają rzeczywistość – synestetycy.

Słowo synestezja pochodzi z połączenia dwóch greckich słów: syn – razem i aisthesis – czucie, a oznacza jedność wrażeń, często nazywane „pomieszaniem zmysłów”. Jest zjawiskiem z pogranicza kognitywistyki i neuropsychologii, dotyczącym pewnej dysfunkcjonalności mózgu. Zaburzenie to sprawia, że osoba nim dotknięta odbiera rzeczywiste bodźce kilkoma zmysłami na raz, np. widzi muzykę, słowa lub czuje smak obrazów.

W zależności od ilości zaangażowanych w percepcję modalności, wyróżnia się synestezję intermodalną (angażującą dwa lub więcej zmysłów) i intramodalną (w zakresie jednego zmysłu), przy czym zdecydowanie częściej występuje synestezja angażująca jednocześnie jedną lub dwie modalności. Najczęściej występuje tzw. „barwne słyszenie” zwane też chromostezją, czyli zjawisko wywoływania przez dźwięki wrażeń wzrokowych. Stosunkowo rzadko występuje synestezja obukierunkowa – znacznie częściej wrażenia są jednokierunkowe. Przykładowo, muzyka powoduje wizje wzrokowe, ale widziane obrazy nie powodują słyszenia dźwięków. Zdarzają się jednak, dość rzadko, przypadki łączenia ze sobą trzech, a nawet czterech zmysłów.

Synestezja „grafem-kolor” to widzenie słów, pojedynczych liter lub liczb w określonych kolorach. „Fonem-kolor” nadaje barwy wrażeniom słuchowym. Z kolei „grafem/fonem-smak” dostarcza ludziom doświadczenia smaku, które jest wywoływane bodźcem wzrokowym lub słuchowym. Istnieje wiele innych typów synestezji, dzięki którym osoby nimi dotknięte mogą czuć faktury słów, nadawać osobowość liczbom lub spostrzegać czas jako kolorową parabolę wokół nich.

Taka dodatkowa percepcja jest mimowolna i pozbawiona świadomej kontroli. Osoba chora, oprócz percepcji rzeczywistości takiej jak większość ludzi, posiada drugi kanał odbioru, który nakłada się na podstawowy obraz. Synestetyczne percepcje są wybiórcze, abstrakcyjne i stałe w ciągu całego życia, a więc za każdym razem objawiają się u danej osoby tak samo. Wizje mają zabarwienie emocjonalne i są silnie związane z wyobraźnią osoby zaburzonej. Znaczy to, że doświadczane przez synestetyka wrażenie podczas słuchania ulubionej muzyki zawsze będzie pozytywne, natomiast w przypadku widzianego przedmiotu, który jest nacechowany negatywnie, wizja będzie nieprzyjemna.

1 2

Synestezja – kiedy muzyka smakuje jak żelki
  • 0.00 / 5 5
0 ocen/y, 0.00 śr. ocen (0% punktów)

Komentarze Facebook:

Komentarze/y

Komentarze czasopisma:

Dodaj komentarz

Musisz się zalogować, aby móc dodać komentarz.