Syrena – istota mityczna

czwartek, 01.10.2015r.
Autor: napisał/a 17 artykułów.

syreny3.kp

Syreny są postaciami mitologicznymi, na temat których powstało wiele podań. Według legend są to najczęściej piękne kobiety z długimi włosami i rybim ogonem, hipnotyzującym śpiewem przywołujące marynarzy.

Jak powstały mity o tych morskich istotach?

Kobieta w piórkach

Według mitologii greckiej syreny to bóstwa morskie, choć pierwotnie wyglądem przypominały pół kobietę, pół ptaka. Uważano, że są córkami muzy Melpomeny i rzecznego boga Acheloosa. Pierre Grimal, francuski historyk, w napisanym przez siebie „Słowniku mitologii greckiej i rzymskiej” zaznaczył, że zgodnie z tradycją mitologiczną syreny były wybitnie muzykalne i posiadały urzekający głos, który oszałamiał i wprowadzał przepływających obok nich żeglarzy w rodzaj hipnozy. Zasłuchani mężczyźni mieli podążać za śpiewem, wpadać do morza i tonąć.

Wzmianka o syrenach pojawia się po raz pierwszy w „Odysei” Homera. Według najstarszego mitu syreny mieszkały na jednej z wysp Morza Śródziemnego i muzyką zwabiały żeglarzy przepływających w pobliżu. Wówczas okręty zbliżały się do skalistego wybrzeża wyspy zamieszkanej przez morskie kusicielki i rozbijały się o brzeg, a syreny pożerały nieostrożnych mężczyzn. Odyseusz, główny bohater „Odysei”, przez dziesięć lat błąkał się jako rozbitek po oceanach. W czasie podróży spotkał m.in. czarodziejkę Kirke, która ostrzegła go przed niebezpiecznymi morskimi potworami. Kiedy Odyseusz mijał wyspę syren, ostrożny i zaciekawiony zarazem, polecił wszystkim żeglarzom zatkać sobie uszy woskiem. Natomiast siebie kazał przywiązać do masztu i zabronił swoim ludziom uwolnić go z więzów, nawet gdyby o to prosił. Gdy tylko usłyszał głos syren, poczuł nieodpartą chęć udania się do nich, jednak towarzysze nie pozwolili Odyseuszowi na to. Rozwścieczone porażką syreny rzuciły się do morza i zginęły.

Władysław Zaleski, autor „Słownika postaci mitycznych”, przytacza inną wersję legendy. Według tego podania mityczne istoty były córkami Zeusa i towarzyszyły zmarłym w drodze do Hadesu, dlatego Grecy bardzo często uwieczniali wizerunki syren na nagrobkach. Począwszy od starożytności, mitografowie zastanawiali się nad pochodzeniem i dwojaką postacią syren. Platon uważał syreny za twórczynie muzyki sfer. Miały mieszkać na każdym z ośmiu kręgów kosmosu i śpiewać w rytm ich obrotów. Według Owidiusza nie zawsze miały ptasie skrzydła. Niegdyś były zwykłymi dziewczętami, towarzyszkami Persefony, córki bogini Demeter. Kiedy Persefonę porwał Hades, syreny wyprosiły skrzydła u bogów, by mogły szukać swojej przyjaciółki zarówno na morzu, jak i na lądzie. Inni pisarze uznawali przemianę za wymierzoną przez Demeter karę, ponieważ towarzyszki Persefony nie sprzeciwiły się uprowadzeniu jej córki. Inna wersja przedstawia, że Afrodyta odebrała im urodę, ponieważ gardziły miłością.

Jeszcze inaczej przedstawia się syreny w innych mitologiach. Według mitologii północnej ondyny (fr. onde oznacza falę) to boginki wodne, mieszkające w jeziorach i rzekach. Śpiewem kusiły młodzieńców, zwabiały ich do siebie, a potem topiły. W mitologii słowiańskiej można spotkać rusałki, boginki wodne lub leśne. Są pięknymi, smukłymi dziewczętami o czarnych oczach i włosach splecionych w warkocz. Napadają na młodych mężczyzn, łaskoczą na śmierć, a potem piją ich krew. W Niemczech jest znana historia Lorelei – zdradzonej przez męża kobiety, która rzuciła się z rozpaczy ze skały, jednak zamiast umrzeć, zamieniła się w syrenę. Jej zwodniczy głos miał powodować zgubę żeglarzy.

Dopiero w średniowieczu zmienił się wizerunek syren – odebrano im skrzydła, a przyprawiono rybi ogon. Stały się wówczas symbolem pokus cielesnych.

1 2

Syrena – istota mityczna
  • 0.00 / 5 5
0 ocen/y, 0.00 śr. ocen (0% punktów)

Komentarze Facebook:

Komentarze/y

Komentarze czasopisma:

Dodaj komentarz

Musisz się zalogować, aby móc dodać komentarz.