Tadź Mahal – największy grobowiec świata

czwartek, 02.07.2015r.
Autor: napisał/a 28 artykułów.

1024px-Taj_Mahal,_Agra,_India_edit2Kiedy w 1631 roku zmarła Mumtaz Mahal, żona szacha Dżahana, najpotężniejszego władcy z dynastii Wielkich Mogołów, on sam omal nie umarł z rozpaczy. Ze smutku otrząsnął się dopiero kiedy postanowił wybudować dla Mumtaz grobowiec, jakiego nigdy nie było na świecie. I tak w Agrze, skąd Mogołowie rządzili Indiami, powstał Tadź Mahal – budowla, która pochłonęła fortunę. Należy jednak zacząć od początku.

W 1612 roku szacha Dżahana poślubiła 19-letnia perska księżniczka Arjmand Banu. Była to kobieta o niezwykłej urodzie, a jednocześnie cnotliwa i rozważna. Zakochany szach nadał jej imię Mumtaz Mahal, które znaczyło Wybranka lub Ozdoba Pałacu. Małżonkowie prawie nigdy się nie rozstawali – władca zabierał żonę nawet w podróże państwowe i na wojny, a w czasie 19 lat szczęśliwego pożycia spłodzili 14 dzieci. Połowa z nich jednak nie przeżyła okresu niemowlęctwa. Będąc w ciąży z ostatnim dzieckiem, Mumtaz Mahal wyruszyła z mężem na wyprawę i, mimo iż poród odbył się bez komplikacji, w jego trakcie Mumtaz zmarła.

800px-Brama_taj_mahalMauzoleum

Po roku od owego tragicznego wydarzenia rozpoczęła się budowa gigantycznego mauzoleum i trwała ponad dwadzieścia lat – od roku 1632 aż do 1654. Udział w niej brało ponad 20 tys. robotników i artystów z całej Azji, a nawet Europy. Głównym architektem był Pers Ustad Isa. Wykorzystano najdroższe i najlepsze materiały. Centrum budowli stanowi świątynia zwieńczona ogromną kopułą, całą wykonaną z białego marmuru wydobywanego z oddalonego o 350 kilometrów kamieniołomu. Podstawą jest kwadrat o boku 95 metrów, którego rogi zwieńczają cztery minarety o osiach celowo odchylonych na zewnątrz tak, by w razie trzęsienia ziemi przewracając się, nie uszkodziły grobowca.

We wnętrzu świątyni umieszczone są cenotafy, czyli symboliczne sarkofagi Mumtaz Mahal i szacha Dżahana, w rzeczywistości bowiem pochowano ich zgodnie z religijną tradycją islamu, pod świątynią. Ściany zdobią tysiące kamieni półszlachetnych 43 rodzajów, kwietne mozaiki oraz cytaty z Koranu, wykonane z czarnego marmuru.

Tadź Mahal odznacza się fasadą kobiercową i idealnymi proporcjami. Otaczają go symetrycznie skomponowane ogrody i kanały wodne, a prowadzi do niego olbrzymia brama. Cały kompleks obejmuje prostokąt o powierzchni 3250 m² i jest to niejako muzułmańskie wyobrażenie raju. Szach Dżahan zamierzał wybudować dla siebie identyczny grobowiec, tyle że z czarnego marmuru. Nie zdążył – wydawszy cały majątek państwa na budowę Tadź Mahal, w 1658 roku został zdetronizowany przez swojego syna Aurangzeba i uwięziony. Po śmierci w 1666 roku pochowano go obok ukochanej Mumtaz Mahal.

800px-Flag_of_UNESCO.svgSkarb sztuki muzułmańskiej

W kolejnych wiekach Tadź Mahal zaczęło podupadać i zmieniać się w ruinę. W latach 30. XIX wieku wysunięto nawet propozycję rozbiórki mauzoleum i przetransportowania marmuru do Londynu. Na początku XX wieku podjęto wielki program renowacji, stworzony przez brytyjskiego wicekróla Indii, George’a Curzona, i cenny zabytek został uratowany. W 1983 roku wpisano go na Listę Światowego

Dziedzictwa Kulturalnego i Przyrodniczego UNESCO, a w 2007 został uznany jednym z siedmiu nowych cudów świata. Mimo iż Tadź Mahal jest dziełem architektów spoza Indii, stało się ikoną tego kraju i uznawane jest za najwspanialszy zabytek kultury muzułmańskiej.

 

Ewa Jakubska

 
Redakcja: Aleksandra Mazur
Redakcja językowa: Tomasz Tułasiewicz

Tadź Mahal – największy grobowiec świata
  • 0.00 / 5 5
0 ocen/y, 0.00 śr. ocen (0% punktów)

Komentarze Facebook:

Komentarze/y

Komentarze czasopisma:

Dodaj komentarz

Musisz się zalogować, aby móc dodać komentarz.