Wszechobecna fascynacja wampirami

czwartek, 29.10.2015r.
Autor: napisał/a 17 artykułów.

800px-Grosse_Vampirfledermaus-drawingWampir to nieśmiertelna istota, której najbardziej charakterystyczną cechą są wydłużone zęby – kły. Żywi się ludzką krwią i często ma nadnaturalne zdolności. Za dnia śpi w trumnie, a dopiero w nocy budzi się do życia. W niektórych podaniach jest piękna, w innych przedstawia się ją jako coś odrażającego. Tak ludzie najczęściej wyobrażają sobie wampiry.

Jak powstały legendy o krwiopijcach?

Kiedy nocne monstra przeniknęły do literatury popularnej?

Wszystko z powodu strachu

Erberto Petoia w swojej publikacji „Wampiry i wilkołaki: Źródła, historia, legendy od antyku do współczesności” podaje klasyczną definicję wampira, według której tę nocną istotę przed wiekami utożsamiano z duchem zmarłej osoby. Ożywiony przez własnego ducha lub demona trup wracał, żeby zakłócić spokój żywych: i przez pozbawianie ich krwi zwiększał własną witalność.

Mit wampira był związany przede wszystkim ze strachem przed zmarłymi i ich niespodziewanym powrotem z zaświatów. Lęk ten wywodził się z pierwotnej wiary w pośmiertne życie zmarłych w grobach (z tego powodu przypominały domy). Według słowiańskich wierzeń wampirami miały stawać się osoby, które zmarły nagle, popełniły samobójstwo, parały się czarownictwem, za życia były kryminalistami, nieochrzczone lub niewierzące. Ze strachu przed powrotem zmarłej osoby, już pod postacią „wampira”, urządzano „antywampiryczne pochówki” – np.:odcinano głowę i układano ją w nogach, wbijano osinowy kołek w serce czy układano zwłoki twarzą do dołu.

NosferatuShadow28 listopada 2014 roku na stronie nauka.newsweek.pl ukazał się artykuł „Tajemnice polskich wampirów”, w którym wspomniano o sensacji, jaką wywołało odkrycie cmentarza w Gliwicach, określone przez media mianem „cmentarzyska wampirów”. Na 51 pochowanych ciał w kilkunastu wypadkach głowy zmarłych ułożono między ich nogami. Pochówki bardzo przypominały antywampiryczne. Aby zabezpieczyć się przed powstaniem podejrzanego o wampiryzm czasami jakiś grób rozkopywano, by odciąć mu głowę i umieścić ją w innym miejscu, co miało uniemożliwić powrót z zaświatów. Okazało się jednak, że ludzie pochowani w Gliwicach mieli ucięte głowy już w momencie pochówku. – Po prostu przyczyną śmierci w 11 przypadkach okazało się ścięcie – wyjaśniał „Newsweekowi Historii” Łukasz Obtułowicz, archeolog, który badał te groby. W tym przypadku chodziło więc nie o wampiry, a o skazańców.

Dracula żył naprawdę i lubił krew

Jednym z najsłynniejszych wampirów jest hrabia Dracula, bohater książki irlandzkiego pisarza Brama Stokera, zatytułowanej po prostu „Dracula”. Powieść opublikowano w 1897 roku. Literacki Dracula był transylwańskim arystokratą i jednocześnie wampirem. Stoker stworzył swojego Draculę, bazując częściowo na postaci historycznej – Władzie Drakuli, zwanym też Palownikiem.

1 2

Wszechobecna fascynacja wampirami
  • 0.00 / 5 5
0 ocen/y, 0.00 śr. ocen (0% punktów)

Komentarze Facebook:

Komentarze/y

Komentarze czasopisma:

Dodaj komentarz

Musisz się zalogować, aby móc dodać komentarz.