Zbrodnia i kara

piątek, 15.05.2015r.
Autor: napisał/a 7 artykułów.

tortury2m.wPorównując XXI wiek i odległe średniowiecze, widać różnice w sposobie wymierzania kar. Przede wszystkim nie stosuje się już tortur, które kiedyś były naprawdę popularne.

Cel, warunki oraz przebieg tortur

Głównym zadaniem tortur było zmuszenie danej osoby do przyznania się, czy jest winna postawionym zarzutom. Równie istotnym celem było uzyskanie od torturowanego informacji, np. czy ma wspólników, gdzie znajduje się siedziba nielegalnej organizacji itd. Oprócz tego chodziło też o złamanie oporu człowieka lub zastraszenie. Zdarzało się torturowanie osób trzecich (np. rodziny więźnia), aby złamać go psychicznie bez zadawania mu fizycznego bólu.

Tortury prowadzono w wydzielonych do tego miejscach ‑ salach tortur, katowniach. Znajdowały się one w lochach zamków, podziemiach ratusza bądź odosobnionych pomieszczeniach, by nie było słychać krzyków torturowanego. Zdarzały się wyjątki ‑ w starożytnym Rzymie publicznie znęcano się nad więźniami (np. rzucano ich lwom na pożarcie).

Tortury prowadził kat, sam lub z pomocnikami, w obecności przesłuchującej osoby. Zazwyczaj odbywały się z samego rana, bez podania skazanemu posiłku. Często trwały cały dzień, a nawet dłużej.

Zanim jednak dochodziło do tortur, podejrzanego przesłuchiwano oraz stosowano łagodniejsze działania, jak zamykanie w celi, unieruchomienie w nienaturalnej pozycji, pozbawienie snu, głodzenie lub wpuszczanie do celi insektów czy szczurów.

Gdy podejrzany nie zgadzał się składać zeznań, straszono torturami oraz pokazywano narzędzia do tego przystosowane. Kiedy to nie skutkowało, przechodzono do właściwych tortur.

Starożytność

W starożytnej Grecji i Rzymie, jak podaje portal imperiumromanum.edu.pl, tortury były zarezerwowane dla niewolników, więźniów skazanych na śmierć, wyzwoleńców oraz gladiatorów. Ucierpieli również chrześcijanie.

Jedną z najbardziej znanych tortur było ukrzyżowanie. Skazaniec (buntownik, niewolnik, osoba niebędąca pełnoprawnym obywatelem) umierał na krzyżu od kilku godzin do kilku dni, w zależności od obrażeń. By przyspieszyć śmierć, łamano mu nogi czy biczowano przed ukrzyżowaniem. Tego typu egzekucje zostały zakazane przez cesarza Konstantyna Wielkiego w IV wieku naszej ery.

Tak jak zostało wspomniane, ukrzyżowanie w dużej mierze wiązało się z biczowaniem. Rzymianie mieli do tego specjalny bicz zwany flagrum, zbudowany z trzech rzemieni zakończonych haczykami lub niewielkimi ostrzami. Wystarczył jeden ruch ręki, aby uderzyć trzy razy.

Kolejnym przykładem tortury jest byk z brązu, inaczej nazywany bykiem sycylijskim lub bykiem Falarisa. Ofiarę zamykano w środku, po czym pod bykiem rozpalano ognisko. Krzyki pieczonego żywcem skazańca wydobywały się przez specjalnie skonstruowany modulator głosu, który umieszczano w głowie byka. Używano go, by zabijać żydów i chrześcijan.

1 2 3

Zbrodnia i kara
  • 0.00 / 5 5
0 ocen/y, 0.00 śr. ocen (0% punktów)

Komentarze Facebook:

Komentarze/y

Komentarze czasopisma:

Dodaj komentarz

Musisz się zalogować, aby móc dodać komentarz.