Zespół Alicji z Krainy Czarów

czwartek, 17.09.2015r.
Autor: napisał/a 6 artykułów.

alicjazaburzenie.kpZapewne każdy zna historię Alicji z Krainy Czarów. W powieści Lewisa Carrolla bohaterka wypija napój, po którym jej ciało maleje. Potem zjada ciastko i tym razem dziewczynka rośnie. Dla wielu ludzi zniekształcenie ciała – choć iluzoryczne – nie jest tylko bajką, ale poważną chorobą, z którą muszą borykać się w codziennym życiu.

W 1955 roku psychiatra John Todd opisał zespół syndromów zaobserwowanych kilka lat wcześniej przez Caro Lippmana i, odkrywając analogię między zeznaniami pacjentów a przeżyciami bohaterki książki Lewisa Carrolla, nazwał go zespołem Alicji z Krainy Czarów (Alice In Wonderland Syndrome – AIWS).

„Nie mogę się wytłumaczyć, ponieważ, jak pan widzi, nie jestem sobą.”

Choć nazwa brzmi bardzo niepozornie, zespół ten jest poważnym zaburzeniem psychosomatycznym objawiającym się zmianą postrzegania rzeczywistości. Jest skutkiem nieprawidłowości w przetwarzaniu bodźców, najczęściej wzrokowych. Objawami choroby są halucynacje i iluzje percepcji własnego ciała, czasu i przestrzeni. Chorym może wydawać się, że ich części ciała, a w szczególności kończyny i głowa, są nienaturalnej wielkości w stosunku do otoczenia, wydłużają się, zmieniają kształt lub wagę. Złudzenia mogą dotyczyć również obiektów znajdujących się poza własnym organizmem. Zakłócenie percepcji wizualnej nie wynika z uszkodzenia chorobowego oczu, ale z nieprawidłowości neurologicznych w połączeniach między receptorami a mózgiem. Na skutek tego obserwowane przedmioty mogą wydawać się zniekształcone i położone w innej odległości niż są w rzeczywistości. Todd w swojej pracy przytacza zeznania pacjentów, którzy porównali swoje postrzeganie świata do odbicia w lustrach z wesołego miasteczka. Chorym towarzyszyć może również zaburzenie postrzegania tekstur – poduszki mogą wydawać się twarde jak kamienie, a podłoga niczym zrobiona z gumy (osoba tak widząca podłoże rzeczywiście ma problemy ze zrobieniem kroku naprzód).

„Jakie wszystko jest dzisiaj dziwne. A wczoraj jeszcze żyło się zupełnie normalnie.”

Świat widziany przez osobę dotkniętą AIWS ma zmienioną perspektywę. Budynki mogą wydawać się za małe, by do nich wejść, ludzie, mimo że są obok, wyglądają jakby stali zbyt daleko, by z nimi porozmawiać, a przejście dla pieszych może być długie na kilkaset metrów i skręcać kilka razy w różne strony. Osoba dotknięta zaburzeniem ma zbyt małe ręce, by chwycić kubek z herbatą, a jej głowa „nie mieści się w lustrze” itp.

1 2

Zespół Alicji z Krainy Czarów
  • 0.00 / 5 5
0 ocen/y, 0.00 śr. ocen (0% punktów)

Komentarze Facebook:

Komentarze/y

Komentarze czasopisma:

Dodaj komentarz

Musisz się zalogować, aby móc dodać komentarz.